Maria

Gediagnosticeerd in 2015

Maria is een vrouw van 57 jaar die in Eigenbrakel woont. De diagnosestelling van haar longkanker dateert van augustus 2015. Zij had niet minder dan tien metastasen! Na twee weken al waren veel van deze metastasen genezen. En dankzij een jaar lang met ‘orale chemo’ – in de vorm van tabletten – evolueert haar ziekte op een positieve manier. Maar dit is niet alleen dankzij de medische behandeling...

“Ik voel me niet veroordeeld... Wanneer je positief blijft, geef je de nodige troeven aan het medische korps om hun werk te kunnen doen. Ik heb een soort vriendschap met mijn kanker gesloten. De ziekte heeft me ook een ander zicht op het leven gegeven… Ik ben hier dankbaar voor. Want als ik doorgegaan was met leven zoals tevoren, zou de ziekte onvermijdelijk dodelijk zijn geweest.”

U kunt hier de ervaringen, de ideeën en de meningen van individuele getuigen vinden. U zou zich in een hele andere persoonlijke situatie kunnen bevinden dan zij. Dat is de reden waarom deze ideeën niet voor u zouden kunnen functioneren.

Het parcours van Maria

  • Problemen met het gezichtsvermogen en lichamelijke pijnen in april 2015
  • Keelpijn in juli 2015
  • Allergietesten en longonderzoek
  • Diagnostiek in augustus: longkanker met tien metastasen.
  • Orale behandeling vanaf augustus 2015
  • Goede evolutie van de kanker

“Sinds april had ik steeds meer problemen met mijn ogen. De oogarts had tegen me gezegd me daar geen zorgen over te maken. ‘Het is vanwege uw leeftijd, u zult een bril moeten dragen.’ Maar tegelijkertijd had ik een bult op mijn hoofd. Ik had in feite overal kleine pijntjes in mijn lichaam. Er is onderzoek uitgevoerd, maar dat gaf geen enkel resultaat.”

“In juli 2015 had ik last van keelpijn. Ik dacht dat het een verkoudheid was en daarom heb ik hoestsiroop ingenomen. Gezien dat niet hielp, ben ik naar de huisarts gegaan. Hij zei tegen me dat ik geen enkel probleem met mijn keel had. Daarentegen heeft hij me aanbevolen om een specialist te raadplegen.”

“Daar hebben ze meerdere allergietests uitgevoerd. Bovendien hebben ze er mijn longen grondiger onderzocht. Ik heb hem rechtuit gevraagd of ik kanker had. Het was geen verrassing, omdat mijn vader ook kanker heeft gehad. ‘Nee hoor’, stelde hij me gerust, ‘u kunt met een gerust gemoed. Het lijkt meer op een hevige ontsteking van uw longen.’ Maar tegelijkertijd, na het uitvoeren van dieper onderzoek, heeft hij uiteindelijk beseft dat ik wel degelijk kanker had. En zelfs met tien metastasen! Het was bovendien een snel voortschrijdende kanker, er moest dus snel ingegrepen worden...”

“De arts heeft me een geneesmiddel voorgeschreven: een tablet die de klassieke chemo vervangt. Het geneesmiddel is een soort orale chemo. En bovendien is het een chemotherapie die rechtstreeks op de kankercellen is gericht. Het vernietigt geen andere weefsels. Ik ben begonnen met een dosis van 40 milligram, maar ik kreeg te veel bijwerkingen. Na een maand ben ik overgegaan op een dosis van 30 milligram. En dat is nu na een jaar nog steeds het geval.”

“De kanker is in de goede richting geëvolueerd. Ik ben in het laagste stadium van de littekens. En mijn longen hebben hun normale volume teruggevonden. Voor mijn eigen comfort ga ik tijdens het volgende consult vragen of de dosis tot 20 milligram kan worden verlaagd.”

EMOTIES

De angst temmen

Toen de specialist me vertelde dat ik kanker had, stortte de persoon naast me in. En ik? Ik zei tegen mezelf: ‘Het is zover, ik zal mijn projecten moeten stoppen.’ Gelukkig vertelde de specialist me dat ik in ieder geval door moest gaan met het verwezenlijken van mijn plannen.

Ik heb mijn ziekte als een uitdaging beschouwd. Lets wat ik moest voltooien. De manier waarop ik de bijwerkingen heb aangepakt, geeft een goed beeld van mijn houding. In eerste instantie beschouwde ik deze bijwerkingen als iets onvermijdelijks. Men moet wel goed begrijpen dat je er echt door wordt gevloerd. Ik bleef soms dagenlang in bed liggen. Ik had nergens zin in. Maar na enige tijd heb ik geleerd om de angst te temmen. Nu weet ik wat ik moet doen. Het is veel minder vermoeiend.

Mijn huisarts is blij dat mijn kanker op een goede manier evolueert. Hij vertelde me ook dat het ergens logisch is. Tegenwoordig kan kanker in sommige gevallen net als andere ziekten gewoon een chronische ziekte zijn. Zoals diabetes of een hartaandoening.

FAMILIE & VRIENDEN

Het leven rechtuit aanpakken.

Mijn eerste gedachte was om niemand iets zeggen. Ik wilde mijn familie niet laten lijden. Ik was bang dat ze in paniek zouden raken. Maar mijn entourage moedigde me aan om eerlijk te zijn met hen.

Mijn kinderen zeiden meteen tegen me: ‘Mam, maak je geen zorgen. Wij staan klaar voor jou.’ Ik kreeg veel geruststellende sms-berichten. In feite stuurde iedereen me positieve vibes. Net alsof ik supporters had. En mijn beste vriendin is er altijd voor mij, 24 uur per dag. Ze weet dat ik graag mijn batterijen oplaadt in het bos. We gaan vaak samen wandelen.

Het maakt een groot verschil om je niet alleen te voelen. Ik heb altijd kunnen praten over mijn problemen en mijn bezorgdheid. Sterker nog, ik profiteer van mijn ziekte. Ik weet dat het raar klinkt. Ik zal uitleggen waarom: voor de ziekte, leefde ik als een robot. Ik stond altijd voor anderen klaar. Nu luister ik meer naar mezelf en mijn eigen verlangens. En dat geeft me een goed gevoel.

Ik ben een ander mens geworden ten opzichte van mijn entourage. Daarvoor, reageerde ik altijd op een diplomatieke en tactvolle manier. Nu ben ik veel directer. De mensen moeten begrijpen dat voor mij de tijd dringt. Ik ben niet meer zo geduldig als voorheen.

GEZONDHEID & BEWEGING

Tochtje langs het kanaal

Er is inderdaad de medische kant. Maar er zijn ‘daarnaast’ ook andere kanten: de mentale, levensstijl... Ze maken deel uit van hetzelfde geheel als de medische kant. Deze houding helpt u genezen? Nee, ik zou eerder zeggen onder controle houden...

Ik probeer te leven als voorheen. Met als enig verschil dat ik constant naar mijn lichaam luister. Wanneer ik mijn grenzen overschrijd, betaal ik het gelijk. Tegelijkertijd zie ik alles wat ik nog steeds kan als een bonus. Net alsof mijn kanker ook een opstanding betekent.

Het feit dat mijn kanker op een goede manier is geëvolueerd, is ook aan de mentale zijde te danken. Het geeft de medische kant troeven in handen om de therapie op een positieve manier te laten evolueren. Ik had tien metastasen in augustus: in de lever, in het sleutelbeen... Twee weken na de analyse, was bijna alles genezen. Maar gezien het een chronische ziekte is, moet ik de behandeling voortzetten. Om te voorkomen dat het weer aanwakkert.

Ik realiseer me dat ik moet blijven bewegen. Mijn longen moeten in beweging blijven. Al heel snel ben ik weer in de buurt de ronde gaan doen. En mijn fysieke conditie wordt weer steeds beter. Gisteren heb ik 5 kilometer langs het kanaal gelopen!

DIEET & VOEDING

Mijn bijwerkingen moeten onder controle worden gehouden, onder andere door mijn dieet aan te passen. Vroeger was ik gek op soep. Maar mijn darmen zijn te gevoelig geworden. Dus moet ik er voorzichtig mee zijn. In mijn tas heb ik nog steeds Immodium zitten.

Ik kan niet meer tegen rauwe groenten. Als ik ervan eet, moet ik er voorzichtig mee zijn. Hetzelfde geldt voor fruit. Ik geloof dat het te zuur voor me is. Mijn dochter had me ’s avonds uitgenodigd voor het eten en ze had de chocolademousse vervangen door een fruitsalade. Ik heb er uit beleefdheid van gegeten. De volgende dag heb ik haar opgebeld. Geef me de volgende keer toch maar weer chocolademousse!

REIZEN

Elke reis heeft zijn rijkdom. Vroeger maakte ik lange reizen met mijn ex-man. Hij was Pakistaans, dus gingen we naar Pakistan. En ook naar Los Angeles.

Maar elke reis heeft zijn leuke dingen, net als wandeltochten in de buurt. Ze helpen me altijd om mijn batterijen op te laden. Geluk zoeken en vinden daar waar het is. En bovendien kost het me veel minder dan een reis naar de Verenigde Staten… (ze lacht).

WERK

Artistiek en sociaal

Dankzij de kanker heb ik de schilderkunst ontdekt. In mijn vroegere leven nam ik nooit tijd voor mezelf. Ja, ik krabbelde soms vijf minuten op papier. Nu maak ik van elke gelegenheid gebruik. Ik koop materiaal, ik luister naar klassieke muziek en ik druk mezelf uit. Ik laat mezelf gaan, ik weet nooit waar mijn schilderij naar toe zal leiden. Maar wanneer ik geïnspireerd ben, moet het tot uiting komen. Via schilderkunst, beeldhouwkunst of poëzie. En daarna kan ik weer verder.

En het werk? Ik heb altijd in de boekhouding gewerkt. Maar ik zou het nu niet meer willen doen. Drie jaar geleden vond ik een baan die me perfect bevalt. Ik distribueerde geneesmiddelen in een ziekenhuis. Ik hield van de gesprekken met de patiënten. Ik zag dat het hen goed deed. Helaas moest ik ermee stoppen.

Ik zou op zoek willen gaan naar een nieuwe baan waar sociale contacten belangrijk zijn. Als werknemer of als vrijwilliger. Maar eerst moet ik beter worden.

FINANCIËN

Het OCMW raadplegen.

Ook voor de diagnose van mijn kanker moest ik mijn financiën zorgvuldig regelen. Maar nu is het budget ontploft. Regelmatige consulten, geneesmiddelen, crèmes voor huidverzorging omdat mijn huid kwetsbaar geworden is als gevolg van de bijwerkingen... Het is een enorme uitdaging. Gelukkig had ik de kans om me tot het OCMW te wenden. Zij nemen alle geneesmiddelen ten laste, met uitzondering van die van de D-categorie. Om ze te verkrijgen, betaalt het OCMW 95 euro per maand op mijn rekening. Dankzij hen kan ik op financieel vlak blijven leven als tevoren. Je moet nooit aarzelen om hen te contacteren!

DE VOORUITZICHTEN VAN MARIA

“Zet uw ziekte niet op de eerste plaats. Geef er niet meer waarde aan dan dat het verdient. Kanker behandelen zoals het hoort. Niet meer, niet minder.”

“Ik wil de kanker niet bestrijden. Ik zie het niet als een vijand. Je moet er een bondgenoot van maken met wie je nog een lange weg af moet leggen.”

“Voortaan, leef ik voor mezelf. Ik heb zin om naar muziek te luisteren? Dan zet ik een cd aan. Zin om te schrijven? Dan pak ik mijn notitieboekje. Mijn hobby’s zijn mijn prioriteit geworden. Ze zijn meer dan alleen een hobby: ze zijn een onderdeel van mijn therapie.”

 

Getuigenis afgenomen in juni 2016

Terug naar boven