Brenda

Brenda is 52 en strijdt al tien maanden tegen uitgezaaide long‐ en klierkanker. Ze kreeg intussen vier chemosessies, werd al 27 keer bestraald en volgt momenteel immunotherapie. Deze therapie richt zich niet rechtstreeks op de tumor, maar ze versterkt het immuunsysteem zodat die zelf weer in staat is om kankercellen te ontdekken en aan te vallen.

The three things I had to do to be better was believe in God, stay positive and exercise. Everything else falls together. Keep on moving, don't stop.

U vindt hier de verhalen, de ideeën en de meningen van individuele getuigen. Uw situatie zou weleens helemaal anders kunnen zijn. Net daarom kunnen deze ideeën u misschien niet meteen verder helpen.

Het verhaal van Brenda over de kanker in haar longen

  • Brenda is vermoeid en moet vaak hoesten.
  • Ze gaat naar haar longarts en op zijn aanraden laat ze een scan van haar longen nemen.
  • De longarts ontdekt een tumor met een grootte van 7,5cm.
  • Twee weken later krijgt Brenda te horen dat de tumor kwaadaardig is. Ze longkanker heeft met uitzaaiingen in haar klieren.
  • Brenda kreeg al vier sessies chemo en werd 27 keer bestraald.
  • Momenteel volgt Brenda immunotherapie.
  • Ze gaat om de twee weken naar het ziekenhuis voor een bloedafname. Daar kijken ze haar bloedplaatjes, witte en rode bloedcellen na. Als die in orde zijn, krijgt ze vier uur lang een immunotherapie.

“Hoe de kanker ontdekt werd? Ik was vermoeider dan normaal en moest veel hoesten. Ik ging dan siroopjes halen, maar die werkten niet. Uiteindelijk ging ik naar de longarts. Die ontdekte een tumor in mijn longen.“

Op de scan zag de longarts van Brenda een tumor van 7,5cm. “Die moet daar al een hele tijd gezeten hebben. De tumor werd onderzocht en twee weken later kreeg ik te horen dat hij kwaadaardig was. Ik had uitgezaaide long‐ en klierkanker”, vertelt Brenda.

“Ik heb vier chemosessies gehad en ben 27 keer bestraald. Ik ben daar heel ziek van geweest en ben ook heel snel vermoeid. Als ik een halfuurtje de afwas heb gedaan, ben ik nadien kapot.“

Brenda’s dokter waarschuwde dat ze door de chemo en de bestralingen 95 percent kans had om haar haren te verliezen. “Ik ben mijn haren uiteindelijk nooit verloren. Ik ben daar zó gelukkig om”, glundert Brenda.

EMOTIES

Ik geloofde niet dat ik ziek was

“Ongeloof… Dat gevoel overheerste toen ik het nieuws voor het eerst hoorde. Ik voelde mij niet ziek en geloofde dus niet dat ik een tumor in mijn longen had, dat ik kanker had. Ik kon dat niet aanvaarden. “De dokter zei mij: ‘Het is erger dan dat jij laat uitschijnen, Brenda. Je bent ziek, maar je wil het niet aanvaarden!’. Hij had gelijk.“

“Door de medicatie die ik dagelijks moet innemen, word ik elke dag geconfronteerd met mijn kanker. Dat zal voor altijd zo zijn omdat mijn tumor niet verwijderd kan worden. Ik heb het ondertussen wel leren aanvaarden.“

“Ik heb heel veel schrik. Schrik om te sterven. Iedere ochtend dat ik wakker word, ben ik zó blij dat ik mijn ogen mag openen! Mijn dokter zei dat als mijn tumor verwijderd kon worden, ik psychologisch niet zo veel bezig zou zijn met ‘het sterven’. Gelukkig kan ik daar met mijn psychologe goed over spreken.“

FAMILIE EN VRIENDEN

In goede en kwade dagen

“Mijn vriend is alles voor mij. Ik heb hem nodig. Hij heeft het moeilijk gehad met deze situatie en is daarvoor ook naar een psychologe geweest. Voor hem was het heel moeilijk om te verwerken dat ik kanker had. Nu nog steeds. Maar we kunnen daar samen goed over spreken. Hij is er altijd voor mij. Vanaf de dag dat we wisten dat ik kanker had, is hij thuisgebleven om voor mij te zorgen. Vijf maanden lang!”

“Mijn familie is heel belangrijk voor mij. In het begin waren ze heel triest en hadden ze schrik dat ik zou sterven. Maar nu zie je niet meer aan mij dat ik ziek ben. Ze denken ook niet meer dat ik ziek ben en vragen niet meer hoe het gaat. Maar dat is beter zo! Ik wil niet dat ze te veel medelijden hebben en triest zijn. Maar ze zijn er wel écht voor mij!”

GEZONDHEID EN CONDITIE

Meteen gestopt met roken

“Ik heb 37 jaar gerookt. Van mijn veertiende tot mijn 52 jaar. Als ik nu mensen zie roken, dan vind ik nog steeds dat dat lekker ruikt. Ik heb soms nog steeds zin om te roken, maar ik doe het niet. Ik ben meteen gestopt toen ik te horen kreeg dat ik longkanker had.”

“Ik heb vier chemosessies gehad en ben 27 keer bestraald. Ik ben daar heel ziek door geweest en ben ook heel snel vermoeid. Als ik een halfuurtje de afwas heb gedaan, ben ik nadien kapot.”

FINANCIËN

Ziek zijn en zorgverlening nodig hebben, draagt een kost met zich mee. Ook voor Brenda is de ziekte een grote financiële last. “Nu dat ik niet meer kan werken, ben ik afhankelijk van een uitkering. Ik krijg maandelijks dus niet meer hetzelfde loon als vroeger. Ik verdiende 1600 euro per maand en kreeg daarbovenop maaltijdchecks. Nu moet ik maandelijks rondkomen met 900 tot 1000 euro, zonder maaltijdchecks of premies. Mijn vriend helpt mij om rond te komen. Maar mocht ik kunnen, zou ik morgen meteen terug werken. Enkel voor het geld.”

Door de chemo en de bestralingen had Brenda 95 percent kans om haar haren te verliezen. “Toen ik dat hoorde, ben ik eens gaan kijken voor een pruikje. Maar dat kost al gauw meer dan 1000 euro. Je krijgt wel 150 euro terug van de mutualiteit, maar 1000 euro is echt véél geld! Ik ben uiteindelijk mijn haar niet verloren. Ik was zo gelukkig.”

TOEKOMSTPERSPECTIEF VAN BRENDA

Genieten van de kleine mooie dingen

“Ik geniet véél meer van kleine dingen. Vroeger ging ik veel werken, maar nu probeer elk dag ergens van te genieten. Al is het maar van een ritje met mijn auto of van mijn mooi huisje. Ik ga nu bijvoorbeeld naar de pedicure en manicure en laat zo mijn voeten en handen verzorgen. Dat deed ik vroeger niet.”

“Ik zou de toekomst rooskleurig willen zien, maar… Ik ga wel dingen blijven plannen, maar in mijn achterhoofd denk ik soms wel van ‘hopelijk ben ik er dan nog’”

Back to top