Maria
GEDIAGNOSTICEERD IN 2015

WERK

Artistiek en sociaal

Dankzij de kanker heb ik de schilderkunst ontdekt. In mijn vroegere leven nam ik nooit tijd voor mezelf. Ja, ik krabbelde soms vijf minuten op papier. Nu maak ik van elke gelegenheid gebruik. Ik koop materiaal, ik luister naar klassieke muziek en ik druk mezelf uit. Ik laat mezelf gaan, ik weet nooit waar mijn schilderij naar toe zal leiden. Maar wanneer ik geïnspireerd ben, moet het tot uiting komen. Via schilderkunst, beeldhouwkunst of poëzie. En daarna kan ik weer verder.

En het werk? Ik heb altijd in de boekhouding gewerkt. Maar ik zou het nu niet meer willen doen. Drie jaar geleden vond ik een baan die me perfect bevalt. Ik distribueerde geneesmiddelen in een ziekenhuis. Ik hield van de gesprekken met de patiënten. Ik zag dat het hen goed deed. Helaas moest ik ermee stoppen.

Ik zou op zoek willen gaan naar een nieuwe baan waar sociale contacten belangrijk zijn. Als werknemer of als vrijwilliger. Maar eerst moet ik beter worden.

JEFFREY
Gediagnosticeerd in 2014

WERK

Mijn werk is mijn sportschool

Ik kan nog gaan werken. Dat is voor mij – uiteraard – belangrijk, maar ook voor ons zoontje. Papa die gaat werken, dat is voor hem normaal. Papa die thuis klusjes doet: ook. We willen voor hem het leven zo normaal mogelijk houden.

Ik ben vrachtwagenchauffeur. Ik rij regionaal, ik maak korte ritten. Dat betekent: veel in-en uitstappen, veel heffen, ... Dat vergt veel spierkracht. Eigenlijk is dat een soort sportschool. En dat doet me echt goed. Bovendien heb ik een heel begripvolle werkgever. En ik vind mijn werk heel leuk.

RUDY
Gediagnosticeerd in 2009

WERK

Ik werkte op de politierechtbank in Antwerpen. Nu ben ik al vijf jaar met pensioen. Ik ben ook gestopt met werken van dag één dat de ziekte is vastgesteld. Ik voelde me er niet toe in staat. Want de eerste fase van de behandeling heb ik echt afgezien.

ALAIN
Gediagnosticeerd in 2016

WERK

Ik ga vroeger met pensioen

Ik heb een voedingswinkel. Ik zou nog drie jaar willen werken, dan ben ik er 65. En ik werk al van mijn vijftien jaar. Een carrière van vijftig jaar, da’s lang genoeg. Ik had vóór de diagnose dus nog drie jaar om mijn opvolging voor te bereiden. Meer zelfs, want ik dacht eraan om tot mijn 67ste te werken. Dat zal nu niet gebeuren.

Mijn zoon werkt sinds twee jaar ook in de zaak. Voor hem is alles in een stroomversnelling geraakt. Hij moet nu zelf zijn producten gaan kopen, zelf naar Parijs gaan. Zelf proeven op de markt welk fruit het meeste smaak heeft. Af en toe kom ik nog eens langs om te controleren, maar dat is alles. Hij redt zich uitstekend. En ik zou het zelf niet meer kunnen, de hele tijd met kisten sleuren.

GUIDO
Gediagnosticeerd in 2013

WERK

Lukt het vandaag even niet? Ook goed.

Vroeger was het werken, werken, werken. Ik ben zelfstandige in de bouwsector. Dan is er altijd een reden om te werken. Een dag van twaalf uur? Dat is voor ons doorsnee.

Ik werk nog, hoor. Op grote werven doe ik alleen nog supervisie. En kleine werven, waar er niet te veel administratie aan te pas komt, die neem ik nog op. Maar ik werk niet meer van ’s morgens tot ’s avonds. Geraak ik eens niet uit bed? Ok.

MARIE-CHRISTINE
Gediagnosticeerd in 2007

WERK

“Toen mijn man nog leefde, hadden we zeven kinderen in huis. Drie kinderen uit zijn eerste huwelijk, drie uit dat van mij, en één kind hadden we samen. Met zeven kinderen ga je natuurlijk niet zomaar uit huis werken.”

TONY
Gediagnosticeerd in 2015

WERK

“Vroeger was ik dag en nacht bezig als elektrotechnicus. Dat viel in een keer weg. Je had plots hopen vrije tijd. Fijn in het begin, maar na een tijdje begint die vrijheid ook te vervelen. Nu werk ik meer op de computer. Dat is mijn hobby. Gelukkig was ik vroeger ook geen sportman. Want ik vermoed dat je anders in een zwart gat valt.”

Terug naar boven